که نباشم چند صباحی

به نام حضرت مهربان ترینم...

 

می روم

               که سفید شوم،

روزی،

شاید

برگردم.

سفید که شد جامه ام، صدایم کن

من همین حوالی،

چشم انتظارم

بی قرار

و

بی قرار.

 

 

.

.

.

و او که شاهد زندگی ماست...

/ 0 نظر / 14 بازدید