سلبی ناز
سلام،

« می دانم تو آنقدر بزرگی که حتی سقف آسمان برايت کوتاه است و زمين برای تو تنگ.
می دانم، من آنقدر کوچکم که سقف خانه مان برايم بلند است و زمين برايم فراخ و گسترده.
می دانم، که هوای اينجا برای تو خفه است،
و می دانم که من اکسيژن فراموشی را می بلعم و سير نمی شوم.
می دانم،... و شايد به خاطر تمام اينهاست که من هنوز تو را درک نکرده ام و از تو فرسنگ ها دور ام. »

نوشته شده در تاريخ جمعه ٢۳ اسفند ۱۳۸۱ توسط سلبی ناز | سرنوشت من و تو سرودن است ()
قالب وبلاگ