.

.

.

کم حرف نیستم. بی صدا هم. درون ِ من صدا ها مدام حرف می زنند. هی حرف می زنند. تمامی ِ صدا ها. تنها این همهمه ی بیرون است که صدای درونم را در خود گم می کند. به  گوش ِ شما نمی رسم و خیال می کنید همیشه ساکتم...

. . .

روی یکی از صفحات تقویم دیواری پارسال نوشته بود:

«برای آنکس که تو را در آینه می نگرد٬

                              پاسخی مناسب داشته باش...»

بهر حال همانطور که ویرجینیا وولف نوشته بود:

Who knows even at the moment of intimacy,

                    what we are? . . .

                    what we feel? . . .

و

او که شاهد ِ زندگی ِ ماست...

پی نوشت: راستی ببخشید وبلاگم کمی ریخته بهم. مربوط می شه به فضایی که عکس های وبلاگ آنجاست. مهندس رفته سفر. کمی طول می کشد تا برگردد و دستی به این خانه بکشد.